The relationship between teacher candidates' self-efficacy levels and lifelong learning tendencies

Keywords: self-efficacy, lifelong learning, pre-service teacher

Abstract

This study aims to reveal whether there is a meaningful difference between preservice teachers’ self-efficacy levels and their tendencies towards lifelong learning and the relationship between them according to gender and grade. The sample of the study based on correlational survey model consisted of 242 preservice primary school teachers at Gazi Faculty of Education in Gazi University. “Self-efficacy Scale” and “Lifelong Learning Tendency Scale” were used for data collection. While preservice primary school teachers’ self-efficacy levels were found above the average in general, there was no meaningful difference according to gender and grade. Preservice teachers’ tendencies towards lifelong learning were found high, but did not change according to gender. Freshmen preservice teachers’ tendencies were found higher. There is a medium-level (.53), positively meaningful relationship between preservice teachers’ self-efficacies and their tendencies towards lifelong learning. Results of the analyses also reveal that 28.00% of the total variance regarding tendencies towards lifelong learning is explained with self-efficacy beliefs.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Akkoyunlu, B., Orhan, F. & Umay, A. (2005). Bilgisayar öğretmenleri için "bilgisayar öğretmenliği öz yeterlik ölçeği" geliştirme çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 1-8.

Altunçekiç, A., Yaman, S. & Koray, Ö. (2005). Öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik inanç düzeyleri ve problem çözme becerileri üzerine bir araştırma (Kastamonu ili örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 93–102.

Appley, D. (2001). The covert curriculum, the lifelong learning skills you can learn in college. Retrieved from: http://www.hammiverse.com/apbio/student_success_resources/ lifelong_ learning_skills.

Aspın, N. D. & Chapman, J. D. (2000). Lifelong learning, concepts and conception. International Journal of Lifelong Education, 19(1), 2-19.

Ay, B. (2007). Öğretmenlerin öz-yeterlikleri ve örgütsel vatandaşlık davranışı. Unpublished Master’s Thesis, Afyon Kocatepe University, Afyonkarahisar.

Aypay, A. (2010). Genel öz yeterlik ölçeğinin (GÖYÖ) Türkçe’ye uyarlama çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2),113-131.

Ayra, M. (2015). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin mesleki öz yeterlik inançları ile ilişkisi. Unpublished Master’s Thesis, Amasya University, Amasya.

Azar, A. (2010). Ortaöğretim fen bilimleri ve matematik öğretmeni adaylarının öz yeterlilik inançları. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 235-252.

Bandura, A. (1994). Self-Efficacy. In V. S. Ramachandran (Ed.), Encyclopedia of human behavior (vol. 4, pp. 71-81). San Diego: Academic Press.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy, the exercise of control. New York: W. H. Freeman and Company.

Berkant, H. G. & Ekici, G. (2007). Sınıf öğretmeni adaylarının fen öğretiminde öğretmen öz-yeterlik inanç düzeyleri ile zekâ türleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(1), 113-132.

Bıkmaz, F. H. (2002). Ortaöğretim fen bilimleri ve matematik öğretmeni adaylarının öz yeterlilik inançları. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 1(2), 197-210.

Bıkmaz, F. H. (2004). Öz yeterlik inançları. In: Y. Kuzgun ve D. Deryakulu (Eds.). Eğitimde bireysel farklılıklar (pp. 289–314). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Bong, M. (1999). Personal factors affecting the generality of academic self-efficacy judgments, gender, ethnicity and relative expertise. The Journal of Experimental Education, 67(4), 315-331.

Britner, S. L. & Pajares, F. (2006). Sources of science self-efficacy beliefs of middle school students. Journal of Research in Science Teaching, 43(5), 485-499.

Büyüköztürk, S. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (8th edition). Ankara: Pegem Yayıncılık.

Carver, C. S. & Scheier, M. (2003). Optimisim. In S.J. Lopez and C.R. Snyder (Eds), Positive psychological assessment: A handbook of model and measures (pp. 75-89). Washington DC: American Psychological Association.

Cerit, Y. (2010). Öğretmen öz-yeterlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması ve sınıf öğretmeni adaylarının öz -yeterlik İnançları. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 6(1), 68-85

Çetin, B. (2007). Sınıf öğretmenliği anabilim dalı 3. sınıf öğrencilerinin matematik ve fen bilgisi öğretimi öz yeterliklerinin incelenmesi. VI. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Eskişehir.

Darwin, A., & Palmer, E. (2008). Mentoring circles in higher education. Higher Education Research & Development, 28(2), 125-136.

Demirel, M. & Akkoyunlu, B. (2010). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve bilgi okuryazarlığı öz yeterlik algıları. 10th International Educational Technology Conference (pp. 1126-1133). Boğaziçi Üniversitesi, İstanbul.

Demirel, M. (2008). Yaşam boyu öğrenmenin anahtarı, Öğrenmeyi öğrenme. 2. Ulusal Eğitim Psikolojisi Sempozyumu Bildiri Kitabı (pp. 133-145). Kültür Üniversitesi, İstanbul.

Diker-Coşkun, Y. & Demirel, M. (2012). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 108-120.

Diker-Coşkun, Y. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme becerilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Unpublished PhD Thesis, Hacettepe University, Ankara.

DPT. (2001). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Hayat boyu Eğitim veya Örgün Olmayan Eğitim Özel İhtisas Komisyonu Raporu. Retrieved from: www.dpt.gov.tr/DocObjects/Download/3206/oik584.pdf

Durdukoca, Ş. F. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik öz yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 69-77.

Dündar, H. (2016). Sınıf öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi. Unpublished Master’s Thesis, Atatürk University, Erzurum.

Ekici, G. (2005). Eğitim Fakültesi öğrencilerinin öğretmenlik öz-yeterlik inançlarını etkileyen faktörler. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli.

Ekici, G. (2008). Sınıf yönetimi dersinin öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 98-110.

Ekşioğlu, S., Tarhan S. & Çetin Gündüz, H. (2017) Yaşam boyu öğrenme eğilimleri İle özyetkinlik beklentisi ve kişilik özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(5) 1925-1940.

Ergün, S. & Cömert-Özata, S. (2016). Okul öncesi öğretmenliği bölümüne devam eden öğrencilerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1851-1861.

Ersoy, A. & Yılmaz, B. (2009). Yaşam boyu öğrenme ve Türkiye’de halk kütüphaneleri. Türk Kütüphaneciliği, 23(4), 803-834.

Gibson, S. & Dembo, M. H. (1984). Teacher efficacy, a construct validation. Journal of Educational Psychology, 76(4), 569-582.

Goddard, R. D. (2001). Collective efficacy, A neglected construct in the study of the schools and student achievement. Journal of Educational Psychology, 93(3), 467–476.

Goddard, R. D., Hoy, W.K. & Woolfolk-Hoy, A. (2000).Collective teacher efficacy, its meaning, measure, and impact on student achievement. American Education Research Journal, 37(2),479–507.

Golightly, T. R. (2007). Defining the components of academic self-efficacy in Navajo American Indian high school students. Unpublished PhD Thesis, Brigham Young University.

Gravetter, J. F. & Forzano, L. B. (2012). Research methods for the behavioral sciences (4th edition). USA: Linda Schreiber-Ganster.

Gür-Erdoğan, D. (2014). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimlerine etki eden faktörler. Unpublished Master’s Thesis, Abant İzzet Baysal University, Bolu.

HBÖ (2009). 2009-2013 Hayat Boyu Öğrenme Strateji Belgesi.

İzci, E. & Koç, S. (2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 101-114.

Kara, A. & Kürüm, D. (2007) Sınıf öğretmeni adaylarının “Yaşam boyu öğrenme” kavramına yükledikleri anlam (Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Örneği) 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Tokat.

Karakuş, C. (2013). Meslek yüksekokulu öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(3), 26-35.

Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.

Kılıç, Ç. (2014). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye yönelik algıları. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 79-87.

Knapper, C. & Cropley, A. J. (2000). Lifelong learning in higher education. London: KoganPage.

Kozcu-Çakır, N. ; Şenler, B. & Taşkın-Göçmen, B. (2007). Fen bilgisi ve sınıf öğretmenliği anabilim dalında öğrenim gören öğretmen adaylarının öz-yeterlik inançlarının belirlenmesi (Muğla Üniversitesi Örneği). 16. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Tokat.

Leithwood, K. (2007). What we know about the educational leadership. In: J.M. Burger, C. Webber ve P. Knick. (Eds.) Intelligent Leadership, Springer (pp. 41–66).

Oğuz, A. (2012). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Akademik Öz Yeterlik İnançları. Anadolu Journal Of Educational Sciences International, 2(2), 15-28.

Oral, B. & Yazar, T. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin algılarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(52), 1-11.

Özenoğlu-Kiremit, H. (2006). Fen bilgisi öğretmenliği öğrencilerinin biyoloji ile ilgili öz yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Pajares, F. (2002). Overview of social cognitive theory and of self-efficacy. Retrieved from: http://www.emory.edu/EDUCATION/mfp/eff.html.

Parkinson, A. (1999). Developing the attribute of lifelong learning. 29th ASEE/IEEE Frontiers in Education Conference, November10 - 13, San Juan, PuertoRico.

Saracaloğlu, A. S., Karasakaloğlu, N., & Gencel-Evin, İ. (2010).Türkçe öğretmenlerinin öz-yeterlik düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(33),265-283.

Saraçoğlu, G.(2018).Öğretmen adaylarının akademik öz yeterliklerinin incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Dergisi, 8(2), 255-274.

Savuran, Y. (2014). İngilizce öğretmen adaylarının mentorlarına kıyasla yaşam boyu öğrenme becerileri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Schunk, D. H. (1996). Self-Efficacy for learning and performance. Annual Conference of the American Educational Research Association. Retrieved from: http://www.eric.ed.gov/PDFS/ ED394663.pdf.

Selvi, K. (2011). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Dergisi, 1(1), 61-69.

Shahid, J. & Thompson D. (2001), Teacher efficacy, a research synthesis. Annual Meeting of the American Educational Research Association, Seattle.

Sherer, M., Maddux, J.E., & Mercandante, B. (1982) The self-efficacy scale, construction and validation. Psychol Reports, 51, 663-671.

Shuman, L. J., Besterfield-Sacre, M., & McGourty, J. (2005). The ABET “Professional skills” - can they be taught? Can they be assessed? Journal of Engineering Education, 94(1), 41-55.

Şahin, E. (2010). İlköğretim sınıf öğretmenlerinin öğretim stili tercihlerinin, cinsiyetlerinin, mesleki kıdemlerinin, öz yeterlik algılarının ve özyönetimli öğrenmeye hazırbulunuşluk düzeylerinin mesleki yeterlikleri üzerindeki etkisi. Unpublished PhD Thesis, Yıldız Teknik University, İstanbul.

Şahin, M., Akbaşlı ,S. & Yanpar-Yelken, T. (2010). Key competences for lifelong learning, the case of prospective teachers. Educational Research And Review , 5(10), 545-556.

Şensoy, O. & Aydoğdu, M. (2008). Araştırma soruşturma tabanlı öğrenme yaklaşımının fen bilgisi öğretmen adaylarının fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inanç düzeylerinin gelişimine etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(2), 69–93.

Tschannen-Moran, M. & Woolfolk-Hoy, A. (2001). Teacher efficacy, capturing an elusive construct. Teaching and Teacher Education, 17(7), 783–805.

Tschannen-Moran, M. & Woolfolk-Hoy, A. (2007). The differential antecedents of self-efficacy beliefs of novice and experienced teachers. Teaching and Teacher Education, 23, 944–956.

Tunca, N., Alkın-Şahin, S. & Aydın, Ö. (2015). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 432-446.

Turan, S. (2005). Öğrenen toplumlara doğru Avrupa birliği eğitim politikalarında yaşam boyu öğrenme. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 5(1),87-98.

Uysal, İ. (2013) Öğretmen adaylarının genel öz-yeterlik inançlarının incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 217-226.

Wenger, E. (2002). Communities of practice learning, meaning and identity. United Kingdom: Cambridge UniversityPress.

Woolfolk, A. E. & Hoy, W. K. (1990). Prospective teachers’ sense of efficacy and beliefs about control. Journal of Educational Psychology, 82, 81–91.

Yenice, N. (2012). Öğretmen adaylarının öz-yeterlik düzeyleri ile problem çözme becerilerinin incelenmesi. Electronic Journal of Social Sciences, 11(39), 36-58.

Yenilmez, K. & Kakmacı Ö. (2008). İlköğretim matematik öğretmenliği bölümü öğrencilerinin öz yeterlilik inanç düzeyleri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 9(2), 1-21.

Yıldırım, F. & İlhan, İ. Ö. (2010). Genel öz yeterlik ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), 301-308.

Yılmaz, M., Gürçay, D. & Ekici, G. (2007) Akademik öz yeterlik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33, 53-259.

Yılmaz, M., Köseoğlu, P., Gerçek, C. & Soran, H. (2004). Yabancı dilde hazırlanan bir öğretmen öz yeterlik ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27, 260–267.
How to Cite
Tüfekçi Aslım, S., & Kocabatmaz, H. (2019). The relationship between teacher candidates’ self-efficacy levels and lifelong learning tendencies. Uluslararası Eğitim Programları Ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 9(1), 179-202. https://doi.org/https://doi.org/10.31704/ijocis.2019.008